"Odalar içinde saklandığımız adalardır..."
Celal Kadri Kınoğlu  
 Celal Kadri Kınoğlu Kişisel Web Sitesi
28/6/2017, Çarşamba

Yazdığım Yazılar (14)

Sayfa [1] 2

 Takip

O gülüş benim içimde ısınarak uzarken, onda koparak kırıldı. Sonrasız bir kıpırdama işte. Bir düşünceye yol açmıyorsa, ne anlamı var ki... Hayal gücüyle hatıraların uygun biçimde birleşmesiyle yeni bir hikâyeye dönüşmüyorsa, yaşanmayacak demektir. Aslında hiç olmadı yani. Hatırlanmayacak. Müthiş yalnız hissediyorum kendimi. Sesim kayboldu hayatın içinde. Anlaşılmaz oldum: yalnızlığin korkutan gölgeleri...

Yazının devamı...

 Nehirdeki melek

Meğerse öyle mutsuzmuş ki kız, tam ölecekken öldürmüş kendini. Korkmamış hiç. ismini kağıtlardan okudum, resmini yerel bir gazetede gördüm sonradan. Tanja. Balıkçının kızı. Evde yalnızmış o gece. Duyunca babası -ki olay esnasında meyhanedeymiş adam-, mahvolmuş. "Ah," demiş, "ben ölseydim keşke onun yerine..."

Yazının devamı...

 İki film birden

İyi film sıkar ama konuludur hiç değilse. Başı sonu bellidir, biraz da uzundur, içine alır seni romanlar gibi. Hemen unutulmaz; bazıları hiç unutulmaz. Love Story mesela... Herkes ağlıyordu sinemada, ben onların ağlamasına ağlamıştım. Öyle bağlanmıştım yani.

Yazının devamı...

 Boş zamanlarımda...

Çocukken boş zamanın içinde yaşıyordum ve tabii ki bilmiyordum bunu. Sonra bir kızı sevdim, hiç boş zamanım kalmadı: Zaman onunla doldu. Sanki onun görüntüsü, heyecan dolu, hareket eden bir fotoğraftı ve yaşamla benim arama girmişti.

Yazının devamı...

 "Evet" (Tiyatro oyunu)

Yazmış olduğum tiyatro oyunum "Evet"

Yazının devamı...

 Kalpten Sesler

Karanlık denizin içinde, uyuklayan kalabalığı işlerine götüren yorgun bir vapurda, çay ocağının dibindeki küçük/üç kişilik bir liseli grubun ortasındaki uzun boylu kızla göz göze geldim... Zaman durdu. Kalbim pıt pıt... Sanki haber geldi kalbimden: Eğer istersen, ben hazırım!

Yazının devamı...

 Yazınca...

Sokakla ev arasında benim hayatım daha ziyade evde masa başında yazarken, kanepede uzanmış okurken şekillendi. Hayran olduğum yazarların hayal dünyalarında büyüdüm ben ve zamanı duyduğum gün sevmeyi öğrendim: Gençlik bitince sevilir hayat.

Yazının devamı...

 Simsiyah bir otobüste uyumayan, meraklı çocuk

Uykum yok. Hızlı okuyabilmek için cinayet romanı aldım yanıma. Birazdan yine bu­rada olmayacağım demek ki. O trende olacağım. Bir katilin peşindeki yaşlı kadınının peşinde. O insanlar bunlardan başka olacak. Ben de onlarla olacağım. Ve yarın dedemle, sonra plajda, bir kızın peşinde, balkonda, başka bir romanda, iki yüz sayfalık, sıkıcı olmayan, benimkinden daha heyecanlı bir hayatın içinde.

Yazının devamı...

Sayfa [1] 2

Celal Kadri Kınoğlu
Her hakkı saklıdır. © Sitede yer alan görsel ve yazılı içerik yazılı izin almadan kullanılamaz veya alıntı yapılamaz.